Rozdział 1 cz.2

Hej wszystkim oto część druga rozdziału pierwszego, dość krótka i raczej nie wiele wnosi. Mam nadzieję że, nie sknociłam dialogów, niezbyt umiem je pisać. Życzę miłego czytania i dziękuje za pozytywne komentarze pod poprzednim postem to bardzo mnie zmotywowało do dalszego pisania.

Rozdział 1 cz.2

Hope wychodząc na korytarz rozejrzała się niepewnie w obie strony. Po lewej zauważyła coś co wyglądało na drzwi windy. Podeszła do nich i spojrzała na znajdujący się obok panel. Ostrożnie położyła na nim dłoń. Nagle rozległ się wyjący jak stado potępieńców alarm, a gdzieś nad nią rozbrzmiał wyprany z emocji Głos z brytyjskim akcentem.

-Nieautoryzowany dostęp, proszę się cofnąć.

Przestraszona rozejrzała się dookoła, nijak nie mogąc określić skąd dochodzi ten Głos.

-Bez paniki to tylko mój AI, nazywa się Jarvis. Zapomniałem mu powiedzieć żeby przyznał ci dostęp.-odezwał się ktoś za nią.

Obejrzawszy się zauważyła mężczyznę w średnim wieku o czekoladowych włosach i takich samych oczach.

-Przepraszam ale kim pan jest?-zapytała niepewnie.

-Anthony Edward Stark dla znajomych Tony- superbohater, playboy, milioner i filantrop.-odpowiedział szczerząc zęby.- A ty kotku?

-Hope, po prostu Hope.

-Miło mi, po prostu Hope. Masz ochotę na obiad? Dziś gotuje kapitan mrożonka więc jest szansa na normalne żarcie.

-Kto gotuje?-zapytała ze zdumieniem

Tony wywrócił oczami.

-Znaczy się Steve, chyba go poznałaś nie?-odpowiedział wesoło.

-Tak tylko nie bardzo rozumiem czemu nazywa go pan kapitanem mrożonką.

-Po pierwsze-zaczął brunet-nie pan, tylko Tony, a jeśli chodzi o kapitana mrożonkę to sama go zapytaj. A teraz chodźmy w końcu coś zjeść.- zakończył swój monolog ze zniecierpliwieniem milioner.

Idąc za swoim przewodnikiem Hope stwierdziła że, chyba polubiła Tony'ego i jego poczucie humoru. Kiedy weszli do kuchni, po pokonaniu dwóch pięter, powitał ją apetyczny zapach i uśmiechnięty Steve krzątający się po kuchni.

Hope usiadła przy dużym stole obserwując blondyna, który właśnie wyciągnął z piekarnika zachęcająco wyglądającą zapiekankę. W tym momencie do kuchni weszły kolejne cztery osoby-trzech mężczyzn i jedna kobieta. Uwagę Hope przykuł szczególnie potężnie zbudowany blondyn, ubrany w zbroję i powiewającą czerwoną pelerynę. Wyglądał jakby się urwał ze zjazdu fanów fantastyki. Musiała mieć dość głupią minę bo Tony zaczął się śmiać w sposób niekontrolowany, a Steve wydał z siebie zduszony chichot. Natomiast  właściciel tego stroju całkowicie zignorował nagłe zainteresowanie jego osobą i opadł na krzesło obok Hope.

-No więc- powiedział Strak gdy trochę się uspokoił, a reszta zajęła miejsca przy stole.- witamy w naszej wesołej, lekko dysfunkcyjnej rodzince.